Download

 

Henk Pfaltzgraff is sinds 1965 leraar wiskunde
en was 20 jaar conrector aan het Zaanlands Lyceum.
Is met plezier lesgevend en dienstverlenend bezig geweest.
Tot de school een Onderwijsorganisatie werd.
En het leerplan een Mission Statement.
En schoolleiders Managers, leraren Projectleiders.
En lesuren Contacturen en leerlingen ...
hinderlijke onderbrekingen van Belangrijk Werk.
Geniet thans flexibel van een enigszins vervroegde uittreding.
Of liever: geniet thans enigszins vervroegd van een flexibele uittreding.
Tijd genoeg dus voor gepruts met een programmeerbaar rekenmachientje.
Dit huisboekje is opgedragen aan Herman Boot, mijn wiskundeleraar van weleer. De man die er in slaagde zonder leerboek (alles dicterend dus!), frontaal en toch interactief, alle leerlingen (sterk of zwak in wiskunde) aan zich te binden.

In 1999, ter gelegenheid van mijn afscheid, bood ik oud-leerlingen mijn schoollevensverhaal aan in het boekje Laat vooral nooit over je heen lopen. Op de achterkant daarvan stond de volgende tekst (geheel in stijl), van de hand van oud-leerling Rob Vreeken, journalist bij De Volkskrant.

Ik raad iedereen ten sterkste af dit boek te lezen. De schrijver, leraar wiskunde aan het Zaanlands Lyceum, rekent vol rancune af met zijn vijanden. Hij schildert hen af als incompetente baantjesjagers, lafbekken zonder enig benul van onderwijs. Maar de auteur jaagde zelf ook op een baantje, zo blijkt: dat van conrector. Het is niet de enige tegenspraak. De auteur gruwt van autoriteit, maar vindt het onverteerbaar als de dingen niet gaan zoals hij vindt dat ze moeten gaan. Hij noemt zich een progressieve leraar, maar verzet zich heftig tegen veranderingen in het onderwijs. Hij acht zich eigenlijk te soft voor deze wereld, maar trekt in de slotalinea's snoeihard het morele peil van zijn tegenstanders in twijfel.
Wie desondanks mijn waarschuwing in de wind slaat, krijgt het relaas te lezen van een docent met het verstand soms op de verkeerde plaats, maar het hart altijd op de juiste - bij de leerlingen.
Henk Pfaltzgraff is gewoon een vreselijk aardige vent die door een noodlottig toeval tussen de coëfficiënten en de wortelformules is beland, en niettemin heeft geprobeerd er het beste, nee het allerbeste van te maken. Daar werd hij, denk ik toe gedreven door liefde voor het vak, verknochtheid aan al die ongeïnteresseerde puistenkoppen, en een verantwoordelijkheidsbesef van zo'n kolossale omvang dat hij er uiteindelijk bijna onder is bezweken.
Daarover gaat dit boek. En over de wereldkampioenschappen halma. Over verliefdheid. Over korfballen in de Watergraafsmeer. Over hasj roken.
En omdat Henk dat allemaal stukken beter opschrijft dan je van een bèta-mannetje zou verwachten, trek ik bij deze de eerste zin terug.
Leest allen Laat vooral nooit over je heenlopen!

Rob Vreeken

In 2001 volgde een tweede druk van dit boekje dat aangepast werd aan een breder lezerspubliek. De titel ervan luidt nu:




VOORWOORD VAN DE TWEEDE DRUK.
Dit boekje beschrijft mijn schoollevensverhaal. De zorgeloze HBS tijd, het beginnend leraarschap en het conrectoraat aan een gerenommeerd lyceum in de randstad. Het is dus non-fictie. Niettemin ontwikkelt het verhaal zich ongewild plotmatig: een volkomen onnodige fusie gevolgd door knullig management en een cultuuromslag van honderdtachtig graden brengen dat lyceum aan de rand van de afgrond. De school verliest in vier jaar tijd eenderde deel van zijn aanhang.
In de eerste druk richtte ik mij in de stijl van een brief tot mijn oud-leerlingen. In de tweede druk, die voor een algemener lezerspubliek bestemd is, heb ik de informele vorm gehandhaafd. Laat u niet verwarren door die stijl. Ik heb er (vooral in het laatste stuk) naar gestreefd zo dicht mogelijk bij de waarheid te blijven.
De tweede druk, twee jaar later geschreven, is milder van toon dan de eerste.
Het gehele boekje in PDF formaat is via Adobe Acrobat Reader te downloaden.

Download: